جهان خاموش

«در وصف سفالینه ای در موزه» در تو چه نهفته؟! در تو جز سفال و رنگی بی رمق و شکاف چه نهفته؟ در تو وجودِ حاضرِ غایبِ حوا در تو گامهای آدم تنها در تو خون جوشنده هابیل در تو خندههای کودکان نجیب در تو لمس دست زحمتکش در تو راز روزگاران در تو صدای برکت خواهی قبیله می آید در تو صداست که طنین میاندازد... در تو جهانی نهفته! جهانی خاموش!